Naturavetal Logo

Giardia u psów

Dodaj do listy zakupów

Giardia (lamblia) to powszechny problem, z którym prędzej czy później musi się zmierzyć wielu opiekunów psów. Na początku pies, bez wyraźnego powodu, wydala miękkie, czasem oślizgłe odchody. Jeśli nie zmieniamy nic w sposobie żywienia, wszystko wraca na pewien czas do normy, po czym nagle odchody stają się ponownie miękkie. Ze względu na taki przebieg pierwszych objawów, mogą pojawiać się podejrzenia, że pies dostał niewłaściwy smakołyk lub może zjadł coś na zewnątrz. Z tego powodu giardia często pozostaje niewykryta, dopóki pokaźnie się nie rozmnoży – wtedy objawy stają się wyraźne i dokuczają psu już na co dzień.

W tym artykule chcielibyśmy wyjaśnić, czym dokładnie jest giardia, jakie objawy może wywoływać u psów i jakie są możliwości wspierania psa od strony żywieniowej, jeśli jest dotknięty tą infekcją.

Infolinia Naturavetal®

Nasi eksperci chętnie doradzą indywidualnie.

Jeśli pojawiają się jakiekolwiek pytania na ten temat, z przyjemnością udzielimy wyczerpujących porad. 

Jesteśmy do Państwa dyspozycji
od poniedziałku do piątku w godzinach
od 9:00 do 17:00

Co to jest giardia i jak szkodzi psu?

Giardia (Giardia intestinalis) należą do pierwotniaków (organizmów jednokomórkowych), które przyczepiają się do błony śluzowej jelita cienkiego ssaków i żywią się głównie skrobią. Psy zarażają się, połykając cysty giardii. Giardie rozmnażają się w jelitach, a ich liczba może podwajać się w dość krótkim czasie. Nie każde zainfekowanie giardią powoduje od razu u psa problemy widoczne z zewnątrz, jednak jeśli błona śluzowa jelit jest już podrażniona lub giardia dominuje w jelitowej mikroflorze, mogą pojawić się kłopoty trawienne, takie jak biegunka, wymioty, wzdęcia i skurcze. Może to szybko stać się poważnym zagrożeniem, na przykład dla szczeniąt i młodych psów. Zwłaszcza w tych przypadkach walkę z giardią należy rozpocząć tak szybko jak to tylko możliwe.

Zakażone psy wydalają cysty giardii z kałem – i jest to jednocześnie jedno z największych źródeł infekcji dla innych psów. Zdrowy pies najczęściej może zarazić się, jeśli ma kontakt z odchodami chorego psa – na przykład przez wąchanie leżącej w trawie kupy czy jej pozostałości lub zwyczajowe wąchanie psiego kolegi pod ogonem. Ponadto cysty giardii mają bardzo rozwinięte zdolności przetrwania: mogą przeżyć w środowisku zewnętrznym nawet przez kilka miesięcy i nadal być potencjalnym źródłem infekcji.

Informacje Naturavetal®

Giardia i układ odpornościowy

Eksperci zakładają, że wiele psów styka się z giardią na co dzień. Zwierzęta, które mają słaby układ odpornościowy (np. dlatego, że zażywają pewne leki, są stale zestresowane, cierpią na alergie lub nietolerancje, źle tolerują pokarm itp.) lub u których układ odpornościowy wciąż się rozwija (jak to jest u szczeniąt i młodych psów), częściej mają problemy niż psy z silnym układem odpornościowym.

Silny układ odpornościowy ma zatem szczególne znaczenie, aby pomóc układowi trawiennemu w obronie przed giardią, a także w regeneracji po infekcji, jeśli już do niej dojdzie.

Więcej informacji na ten temat znajduje się w naszym poradniku „Naturalne wzmocnienie układu odpornościowego”.

Giardia u psów - potencjalne źródła infekcji

Jak już wspomniano, giardia może przetrwać kilka miesięcy w środowisku zewnętrznym. Źródła infekcji są więc zróżnicowane.

Zarażony pies może rozprzestrzeniać cysty prawie wszędzie na swoim ciele podczas codziennej pielęgnacji – możliwe źródła infekcji i reinfekcji to jama ustna, sierść i okolice odbytu. Kolejnym głównym źródłem infekcji są odchody zarażonego psa, nawet jeśli po kupce nie ma już praktycznie śladu – inne psy mogą zostać zarażone, wąchając odchody czy ich pozostałości.

Woda deszczowa może zbierać cysty giardii w kałużach, stawach i tym podobnych zbiornikach – psy, które lubią pić z takich miejsc, również mogą się zarazić.

Typowe objawy lambliozy (giardiozy) u psów

W zależności od tego, jak silny jest układ odpornościowy zarażonego psa lub w zależności od stopnia zarażenia giardią, objawy mogą pojawiać się w różnych postaciach. Głównie będzie to kwestia problemów trawiennych.

Objawy obejmują:

  • Powtarzające się, pokryte śluzem, miękkie odchody
  • Kał stale miękki lub papkowaty
  • Regularna biegunka (czasami krwawa)
  • Silny zapach kału
  • Wzdęcia
  • Skurcze
  • Wymioty


W następstwie mogą pojawić się inne objawy:

  • Odwodnienie spowodowane utratą wody w wyniku przedłużającej się biegunki i związanych z nią niedoborów składników odżywczych
  • Sucha, skołtuniona i pozbawiona blasku sierść
  • Utrata wagi
  • Osłabienie

Giardia u psów: co należy wziąć pod uwagę?

Giardia to bardzo uparte pierwotniaki, które mogą powodować problemy, zwłaszcza u szczeniąt i młodych psów, a także u starszych i osłabionych psów. Ale nie tylko psy są narażone – koty, a nawet ludzie także mogą zostać dotknięci infekcją. Patogen nie tylko migruje od zwierzęcia do zwierzęcia, ale także od zwierzęcia do człowieka i od człowieka do zwierzęcia (zoonoza). Jednak infekcja u żyjącego w rodzinie psa czy kota niekoniecznie oznacza, że wszyscy domownicy są dotknięci tym problemem.

Porada Naturavetal®: diagnozuj giardię

Jeśli zwierzę wykazuje objawy opisane powyżej, należy sprawdzić, czy faktycznie giardia jest obecna w organizmie. W tym celu należy pobierać próbki kału przez co najmniej 3 dni (próbka zbiorcza kału) i przekazać je do badania w laboratorium. Niektórzy lekarze weterynarii mogą bezpośrednio w przychodni zbadać próbki kału na obecność giardii.

Problem występuje również wtedy, jeśli mamy psa, który cierpi na inwazję giardii, ale nie wykazuje żadnych objawów (wcale nie jest to taka rzadka sytuacja). Pies lub jego układ odpornościowy jest w stanie poradzić sobie z inwazją. Niemniej jednak jest on potencjalnym źródłem infekcji dla innych zwierząt czy dla ludzi. Czasami psy, które przeszły giardiozę, są nosicielami giardii przez całe życie, a ich opiekunowie mogą nawet o tym nie wiedzieć.

Jeśli w domu mamy więcej psów, z których jeden choruje i jest leczony na giardię, podczas gdy inne wydają się zdrowe, powinniśmy również zbadać inne psy. Któryś z nich może być nosicielem, nawet jeśli nie wykazuje żadnych objawów, i zarażać pozostałe zwierzaki. W ten sam niezauważalny sposób pies może zarazić się od koleżanek czy kolegów spotkanych na podwórku – opiekunowie, ze względu na brak objawów u swojego psa mogą nie być świadomi problemu.

Jednak pamiętajmy, że giardię przenoszą nie tylko inne psy – bądźmy ostrożni, jeśli nasz pies lubi czasem napić się z kałuży czy stawu.

Pies ma giardię - co teraz?

Ogólnie zaleca się, aby psy zakażone giardią unikały kontaktu z innymi psami. Są jednak dwie strony tego medalu. Ponieważ często chorują szczenięta i młode psy, izolacja zakłóca niezwykle ważną fazę socjalizacji i pozbawia młodego psa doświadczeń kształtujących go na dalsze życie. Samotność spowodowana izolacją może nie tylko obciążać psychicznie szczenięta i młode psy – mogą na tym cierpieć także dorosłe psy.

Informacje Naturavetal®

Jak sobie z nią radzić w życiu codziennym

Wspaniale jest, gdy mamy możliwość wyprowadzać psa i spuszczać go ze smyczy w dozwolonych miejscach i wybranych godzinach. Jeśli jednak podchodzi do nas inny pies, będący na smyczy, powinniśmy z grzeczności przywołać swojego psa i najpierw wyjaśnić z drugim właścicielem, czy kontakt między tymi dwoma psami jest dobrym pomysłem. „Mój nic nie zrobi” jest tutaj niewłaściwym podejściem. Zbyt często nawet wyszkolonego psa trudno jest odwołać, gdy tylko zauważa innego osobnika. 

Nie ma znaczenia czy nasz psiak chce tylko się przywitać lub zachęcić do zabawy – jeśli ten drugi pies jest na smyczy, zwykle jest ku temu powód. Może on mieć problemy z innymi psami albo właśnie być chory, przez co i nasz pies może się zarazić. A jakie opcje ma nadchodzący właściciel psa? Nawet jeśli wie, że jego pies jest chory, nie może przecież trzymać go przez kilka dni lub tygodni wyłącznie w mieszkaniu.

Dodatkowe środki higieny dla psa z giardią

Ważne jest przestrzeganie specjalnych środków higieny, jeśli pies ma giardię – kroki te pomagają zmniejszyć ryzyko ponownej infekcji:

  • Regularnie czyścić miskę na jedzenie i zabawki, a także płukać naczynia wrzątkiem.
  • Codziennie dostarczać świeżą wodę pitną, a także czyść miskę do picia, jak opisano powyżej.
  • Jeśli w ogrodzie mamy przygotowane dodatkowe miejsca do picia dla psa, należy w nich codziennie wymieniać wodę lub tymczasowo ograniczyć psu do nich dostęp
  • Podobnie, jeżeli w ogrodzie lub na wybiegu znajdują się miejsca, w których naturalnie gromadzi się stojąca woda (np. w doniczkach, kałużach itp.), z których pies czasem pije, należy na razie uniemożliwić psu dostęp do tych ujęć, gdyż zwiększają ryzyko ponownych zakażeń.
  • Należy niezwłocznie zbierać odchody w ogrodzie i dodatkowo oczyścić miejsca defekacji i spłukać wrzącą wodą.
  • Sierść psa należy myć co 3 do 4 tygodni, na przykład Szamponem do Pielęgnacji Canis Extra. Chodzi o to, by psiak nie został ponownie zarażony podczas własnej toalety i wylizywania sierści. Nie należy jednak myć psa codziennie, gdyż za bardzo narusza to naturalną warstwę ochronną skóry.
  • Legowiska i wszystkie miejsca, w których pies przebywa dłużej, również powinny być regularnie czyszczone.
  • Po kontakcie z psem dokładnie umyj ręce – dotyczy to oczywiście wszystkich członków rodziny i przyjaciół. W szczególności należy wyjaśnić dzieciom, dlaczego te dodatkowe zabiegi higieniczne są tak ważne.

Karmienie wspomagające psa z giardią

Zmagając się z giardią, najlepiej wyeliminować z diety zboża oraz inne wysokowęglowodanowe składniki. Ponieważ do produkcji każdej karmy suchej potrzeba odpowiedniej ilości węglowodanów – tj. skrobi – należy generalnie unikać w tym czasie podawania karmy suchej.

Najlepiej karmić jest w tym czasie gotowanym mięsem – doskonale sprawdzą się nasze Mięsne Miski lub Roladki, podawane z dodatkami warzywnymi lub naszymi płatkami Canis Plus® Top-Fit-Mix wraz z olejami i źródłami wapnia – na przykład nasz Canis Extra Olej z Łososia czy Canis Extra Organiczny Olej Konopny, podawany ze Sproszkowanymi Skorupkami Jaj Canis Extra lub z Canis Extra Wapń z Alg. Należy unikać takich składników, jak banany, słodkie gruszki, makaron, ryż, ziemniaki i wszystko, co zawiera dużo skrobi lub fruktozy. Dlatego w tym okresie lepiej jest podawać tylko niewielką ilość owoców.

Na początku zawartość mięsa powinna być nieco wyższa niż najczęściej zalecane 70%. Należy jednak zauważyć, że proporcje mięsa od 80 do 90% nie nadają się do żywienia na stałe i muszą zostać ponownie zmniejszone do 70% po 2 do maksymalnie 4 tygodni. W ciągu pierwszych 2 do 4 tygodni dodajemy Canis Extra Zioła Tysiąca Zieleni, aby zapewnić psu wystarczającą ilość składników odżywczych, które w innym razie byłyby zapewnione przez wyższy udział dodatków roślinnych (warzyw i owoców).

Ponieważ ryzyko ponownego zakażenia giardią jest bardzo wysokie, konieczne jest trzymanie się przez jakiś czas dopasowanego sposobu żywienia, unikanie suchej karmy przez co najmniej 6 do 8 tygodni i rozpoczęcie kompleksowej kuracji jelit.

Jeśli objawy ustąpią, porcja mięsa w codziennym karmieniu może ponownie wrócić do około 70%. Nasze Canis Plus® Kompletne Menu są dostępne jako praktyczna alternatywa w podobnych sytuacjach. Należy tylko zwrócić uwagę by podawać w szczególności odmiany bezzbożowe. Prosimy też trzymać się maksymalnie 2-3 różnych źródeł mięsa, ponieważ organizm psa powinien skupiać się na obronie przed giardią i nie powinniśmy drażnić go ciągle nowymi rodzajami jedzenia.

Porada Naturavetal®: Specjalna dieta w trakcie giardiozy

Na początku stosowania specjalnej diety szczególnie skuteczne okazuje się dodanie do menu prawdziwej fety – czyli sera z mleka owczego. Enzymy zawarte w serze owczym mogą wspierać organizm w walce z giardią. W ciągu pierwszych dwóch dni kuracji, zdecydowanie zaleca się zastąpienie 50% faktycznej porcji mięsa serem owczym oraz dodanie suplementów: Canis Extra Zioła Bio Tysiąca Zieleni i Canis Extra Wsparcie Jelit. Dopiero w kolejnym kroku przechodzimy do komponowania posiłków w oparciu o 80-90% mięsa, 10-20% warzyw lub płatków Canis Plus® Top-Fit-Mix oraz źródła oleju i wapnia. Suplementacja Canis Extra Wsparcie Jelit powinna trwać łącznie 10 dni. Ser feta można dodawać i na tym późniejszym etapie. W zależności od wielkości psa, codziennie do porcji karmy dodawać można od jednej łyżeczki do łyżki stołowej sera feta. Po kilku dniach robimy przerwę i możemy znowu podawać fetę. Ser owczy może być częścią diety psów zarażonych giardią przez kilka tygodni.

Kuracja jelit: szczególnie ważna dla psów z giardią

Odbudowa zdrowej flory bakteryjnej w jelitach psa jest bardzo ważna, zwłaszcza jeśli pies przechodził już chemiczne leczenie giardii. Istnieją różne sposoby wzmacniania pracy jelit, w zależności od tego, jak bardzo pies został dotknięty przez giardię – nasz zespół ekspertów z przyjemnością doradzi w tej sytuacji, a przy okazji zachęcamy do zajrzenia do naszego artykułu na temat kuracji jelit.
W każdym przypadku po zastosowaniu ostrzejszych leków, powinniśmy wspomóc odbudowę właściwej flory jelitowej. W takich przypadkach odpowiednia będzie nasza Canis Extra Petflora. Czysto naturalny kwas mlekowy (pH 3,0) powstaje w wyniku fermentacji z udziałem bakterii kwasu mlekowego (lactobacilli). Poprawia to biodostępność składników odżywczych i aktywnych oraz wspomaga naturalną funkcję przewodu pokarmowego. 

Ponieważ tylko wtedy, gdy flora jelitowa jest ponownie w równowadze, giardia i inne pasożyty mogą mieć w przyszłości trudniejsze warunki do osiedlenia się w błonie śluzowej jelit. Tylko zdrowe jelito z silnym układem odpornościowym może obronić się przed nową infekcją giardii.

Żywienia karmą mokrą należy trzymać się przez co najmniej 2 miesiące. Jeśli wynik testu kontrolnego na obecność giardii jest ujemny, a pies czuje się dobrze, można wrócić do suchej karmy Canis Plus®.
Nasze produkty Canis Extra Vermprevet® i Canis Extra Vermcurat® nie mają bezpośredniego wpływu na giardię, ale mogą wspomagać ogólne oczyszczanie jelit z robaków.

Mój pies ma giardię – na tropie winowajcy

Kiedy dowiadujemy się, że nasz czy któryś z psów w naszym otoczeniu ma giardię, natychmiast chcielibyśmy wiedzieć skąd ona mogła pochodzić i który z psów może być „podejrzanym” nosicielem.

Tymczasem, jako właściciele psów, powinniśmy pamiętać, że potencjalnym źródłem infekcji są nie tylko inne psy. Cysty giardii mogą znajdować się w zasadzie wszędzie na zewnątrz i możemy spotkać je na każdym spacerze – każda kałuża, staw, każda psia kupa lub każde miejsce, w którym kiedyś była kupa, może być tak samo źródłem giardii. Wyjściem z sytuacji nie byłoby przecież zostawanie z psem w domu i całkowita izolacja od otoczenia!

Ścisła izolacja niesie ze sobą różne trudności i dla właściciela i przede wszystkim dla psa – co również może mieć wpływ na przebieg choroby. Jeśli pies bardzo cierpi z powodu oddzielenia od ludzkich członków swojej grupy lub innych psów, wynikający z tego stres może jeszcze bardziej osłabić go lub jego układ odpornościowy, ułatwiając giardii jej destrukcyjne działanie. Należy dbać o dobre samopoczucie czworonożnego towarzysza, gdyż może mieć to pozytywne działanie również dla układu odpornościowego i przyczynić się do szybszego powrotu do zdrowia.

Szczenięta i młode psy z giardią

Niestety, giardia najczęściej dotyka szczenięta i młode psy. Ich układ odpornościowy wciąż się rozwija, więc giardia generalnie ma łatwiejszy dostęp do pożądanych przez siebie miejsc w organizmie. Swoje dokładają też zabiegi odrobaczające, a kolejnym wyzwaniem dla układu odpornościowego jest podstawowa faza immunizacji różnymi szczepionkami.

Bardzo często szczenięta wykazują pierwsze objawy, takie jak nawracające biegunki, jeśli były niedawno odebrane z hodowli. Obwinianie za to hodowcy jest w większości przypadków niewłaściwe. Problem wynika najczęściej z kombinacji różnych czynników:

  • Dość krótko po porodzie szczenięta są zwykle szczepione i odrobaczane.
  • Dla szczeniaka adopcja oznacza zazwyczaj oddzielenie od matki i rodzeństwa, a także od wszystkiego, co poznał w swoim życiu (znajomi ludzie, znajome otoczenie, znajome zapachy).
  • Oznacza to również, że szczeniak znajduje się w zupełnie nowym środowisku i musi się do niego przyzwyczaić i odzyskać poczucie bezpieczeństwa.


Wszystkie te czynniki wpływają na jego układ odpornościowy. Jeśli szczeniak zetknie się w takiej sytuacji z cystami lamblii, które w zasadzie mogą czaić się wszędzie niezauważone, lamblioza zwykle rozwinie się bardzo szybko.

W przypadku szczeniąt karmienie można również zoptymalizować, w sposób jaki opisano powyżej. Ponieważ młode psy mają szczególne potrzeby w fazie wzrostu, zalecamy kontakt z naszym zespołem ekspertów w celu omówienia indywidualnego planu żywieniowego.

Dalsze informacje i często zadawane pytania (FAQ) dotyczące giardii u psów

Jak rozpoznać giardię u psów?

Giardii u psów nie można rozpoznać gołym okiem. Istnieją oznaki wskazujące, że pies może mieć giardię - są to najczęściej nawracające miękkie odchody lub biegunka oraz śluzowate, cuchnące odchody, czasami z krwią. Jednak objawy te mogą również wskazywać na wiele innych chorób. Dlatego należy skonsultować się z lekarzem weterynarii, jeśli podejrzewasz, że Twój pies ma giardię. Z naszego poradnika „Mój pies źle się czuje – kiedy należy udać się do lekarza weterynarii?” możesz dowiedzieć się więcej o tym, jak rozpoznać, czy należy udać się do specjalisty.

Czy giardia jest niebezpieczna dla psów?

Niewielkie zarażenie giardią może nie stanowić problemu dla psa o silnym układzie odpornościowym i normalnym stanie zdrowia. Jeśli jednak dojdzie do namnożenia pasożyta, może to szybko stać się problematyczne. Należy również pamiętać, że giardia jest zaraźliwa i dlatego zawsze stanowi zagrożenie dla innych psów. W przypadku szczeniąt, młodych psów, psów z obniżoną odpornością lub psich seniorów, ciągła biegunka może łatwo doprowadzić do odwodnienia i deficytu składników odżywczych. Silny układ odpornościowy może pomóc zapobiec tak łatwemu zadomowieniu się giardii u psa. Z naszego poradnika „Naturalne wzmocnienie układu odpornościowego psa” dowiesz się, jak w naturalny sposób wzmocnić układ odpornościowy swojego pupila.

Czy giardia u psów ustępuje samoistnie?

Giardia rzadko znika samoistnie. Niestety, fazowy, przypominający falę przebieg giardiozy może łatwo sprawiać wrażenie, że giardia zniknęła. Układ odpornościowy psa ma duży wpływ na to, czy objawy giardiozy są w ogóle rozpoznawalne. Jeśli pies ma giardię i nie wykazuje żadnych objawów, może niezauważenie przenosić giardię na inne psy. 

Dlatego należy zawsze wyjaśnić z lekarzem weterynarii, czy giardia rzeczywiście zniknęła - dopóki nie uzyskasz pewności, powinieneś również trzymać się specjalnie dostosowanej diety.

Czy giardia może być widoczna w kale?

Giardia to mikroskopijnie małe pierwotniaki, których nie można zauważyć gołym okiem. Aby wykryć giardię u psa, należy zanieść próbkę kału do lekarza weterynarii i poddać ją badaniu na obecność tego pasożyta.

Czy wiele psów ma giardię?

Obecnie przyjmuje się, że wiele psów cierpi na giardiozę. Głównym problemem jest fakt, że nie każdy pies, który jest nosicielem giardii, wykazuje jednocześnie objawy chorobowe. Osobniki te mogą zatem w niezauważony sposób przekazywać giardię innym psom. Ponieważ giardia pozostaje niewykryta u niektórych psów, nie jest możliwe dokładne określenie, jaka jest rzeczywista skala problemu.

Jeśli mają Państwo jakiekolwiek pytania, zapraszamy do kontaktu telefonicznego. Chętnie udzielimy wszechstronnych porad. Można się z nami skontaktować od poniedziałku do piątku w godzinach od 9 do 17 pod numerem 785 556 667 lub mailowo: info@naturavetal.pl.

Mogą Cię również zainteresować następujące artykuły

Próbki paszy Naturavetal®

Chętnie prześlemy próbki karmy i pomożemy wybrać odpowiednią odmianę.

Newsletter Naturavetal®

W naszym biuletynie przekazujemy praktyczne informacje na temat naturalnej, zdrowej karmy dla psów i kotów.